ΟΙ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ ΤΩΝ ΛΙΓΟΣΤΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ ΣΗΜΕΡΑ Εκτύπωση

Τής Aγγελικής Δεδοπούλου

φοιτήτριας  Πολιτικής Επιστήμης καί Ιστορίας

Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών

Τα χρόνια πέρασαν και ο Πλάτανοςκαθώς και τα γύρω χωριά τηςΝαυπακτίας σε τίποτα δε θυμίζουν το χτες,τοσο από άποψη πληθυσμού όσο και από άποψη εμπορικών δραστηριοτήτων.

Όπως όλοι γνωρίζουμε ο Πλάτανος μπορεί να μην διαθέτει φούρνο,ψαραδικο,μαναβικο.Παρολο αυτά οι κάτοικοι προμηθεύονται εδώ και χρόνια τα διάφορα απαραίτητα όπως ψωμί, κουλουράκια, ψάρια, ζωοτροφές καθώς και είδη μαναβικής από διάφορους πλανόδιους,που έρχονται είτε από το Θέρμο και το Αγρίνιο είτε από τη Ναύπακτο.

Μία φορά την εβδομάδα έρχεται από τη Ναύπακτο ο »Γιάννης ο ψαράς»(όπως τον αποκαλούν οι γιαγιάδες),με μια ικανοποιητική ποικιλία φρέσκων ψαριών. Μόλις ο κυρ Γιάννης φτάσει είτε στηνπλατεία είτε στα σοκάκια του χωριού φωνάζει << ψάριαααα >>..Τότε οι γιαγιάδες φωνάζοντας η μία την άλλη πως ήρθε ο ψαράς καταφθάνουν σιγά σιγά στο σημείο..Πρώτες έρχονται οι γάτες που μυρίζουν τα ψάρια από μακριά , και περιτριγυρίζουν τον ψαρά  αναμένοντας να πέσει κάποιο ψάρι για να το φάνε..<<Έχεις καμιά τσιπούρα ορέ παιδί;>> λέει η γιαγιά μου η Γιωργία ..<<Την άλλη βδομάδα κυρά -Γιωργία,βλέπεις τις πρόφτασαν στην Ποκίστα..Αν θές έχω ωραίο γάβρο>>λέει ο κυρ Γιάννης..<<Ας είναι κι αυτός>> απαντάει η γιαγιά μου..
Κάθε δέκα μέρες περίπου οι γιαγιάδες περιμένουν με ανυπομονησία το Χρήστο μαζί με τον Παναγιώτη να αγοράσουν καλαμπόκι και φυράματα για τις κότες και τα ζώα. <<Πού να τ’ αφήσω γιαγια;>> λεει ο Παναγιώτης..<<Στέκα  ορέ παιδί με πονάν τα πόδια μου..σιγά σιγά μην τα τρυπήσεις..βάλτα μες στην καλύβα>>..Μετά φωνάζει η γιαγιά μου τη κυρά Μαρία τη γειτονισσά της:<<Μαρίαααα όρε Μαρίαααα>>,<<ουυυυυυυυ>>λέει η κυρά Μαρία,<<έλα μαρή ήρθε ο Χρήστος με το καλαμπόκιι>>,<<έρχομαιιιι>>λέει η κυρά Μαρία..<<Α φέρε μου και μια μπουκάλα για το πετρογκαζ ορέ Χρήστο παιδάκι λέει η γιαγιά μου,<<Μα κυρά Γιωργία τις προάλλες πήρες δύο>>,<<Ας είναι..ας έχω μια περίσσεμα(περίσσευμα)>>λέει η γιαγιά..Ο κυρ Χρήστος φορτώνει το εμπόρευμα του στο φορτηγό από τη Ναύπακτο με καλαμπόκι,φυράματα και μπουκάλες υγραερίου και φτάνει έως την Περδικόβρυση.Τροφοδοτεί όλα τα χωριά πάνω από δέκα χρόνια.’Ολοι τον ξέρουν με το όνομά του και τον αγαπούν και ποτέ τους δεν ξεχνούν το φιλοδώρημα στον Παναγιώτη,το παιδί που πηγαίνει τις προμήθειες στα σπίτια.Άλλος του δίνει λεφτά,άλλος γλυκό ότι μπορεί να φιλέψει ο καθένας..
Κάθε Σάββατο έρχεται ο μανάβης ο Γιώργος από το Αγρίνιο.Έχει κάθε λογής από φρούτα και λαχανικά..<<έχεις καμιά καλή ντομάτα ορέ Γιώργο;>>λεει η γιαγιά μου<<Πάντα εχω>>λεει ο Γιώργος ο μανάβης,<<Ααα γιατί οι προηγούμενες μου σάπισαν ούλες>>λεει η γιαγιά..<<Μην ανησυχείς κυρά Γεωργία θα σου δώσω τις καλύτερες..Να διάλεξε μόνη σου άμα θέλεις>>..<<Έλα δώσμου τώρα και λίγες πιπεριές θέλω να φτιάξω γεμιστά,πόσο τις έχεις;Bλέπω ακρίβυναν οι μαγκούφες Γιώργο γιατί;>>,<<Tόσο είχαν και την άλλη φορά κυρά Γιωργία αλλά δεν τις πρόσεξες>>λεει ο Γιώργος..
Κάθε Πέμπτη έρχεται και ο φούρναρης από το Θέρμο που έχει κουλουράκια,ψωμί,γάλα,τυρόπιτες και διάφορα άλλα βουτήματα..<<Φέρε μου και μια τυρόπιτα παιδάκι μ, για τον εγγονό μου το Κωσταντίνο>>λέει η γιαγιά μου..<<Αμέσως κυρά Γιωργία>>λέει ο φούρναρης..<<Δεν έχεις σπάτουλα ορέ παιδί;Τι την πιάνεις με τα χέρια;;>>λεει η γιαγιά και κάπου εδώ τελειώνει ο μήνας όπου έχουν περάσει όλοι οι προμηθευτές και οι πλανόδιοι και τα λιγοστά νοικοκυριά που έχουν απομείνει έχουν εξασφαλίσει τα απαραίτητα για τη μαγειρική τους,τα ζώα και τις κότες τους.
Πρωταγωνίστρια σε αυτή τη μικρή μου εξιστόρηση δεν θα μπορούσε να ήταν άλλη από τη γιαγιά μου τη Γεωργία ,η οποία είναι και η τακτικότερη πελάτισσα όλα αυτά τα χρόνια..

mynima-hellas.com