headerphoto
Διαφήμιση
ΤΟ ΜΑΓΑΖΑΚΙ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ (Γιάννη .Ν. Κουλοτούρου) PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 25 Ιανουάριος 2013 17:11

 

 

Στων «μνημονίων» την εποχή,

ανθρώπου νους, δεν το χωρεί,

… τόσες ζωές να ‘χουν χαθεί…

κειό το ευρώ ν’ αναστηθεί.

Σκληρή κι ανάλγητη εποχή,

που μαγαζάκι να σταθεί …

Κάθε μέρα κι από ένα …

… με ρολά κατεβασμένα.

 

Πάει η καλή μας η δραχμή,

που έδινε σ’ αυτά ψωμί …

Τώρα μ’ ευρώ, λειψό ψωμί,

… κι η επιβίωση … χλωμή.

Κι αν κλείσει ένα μαγαζί,

πάλι ν’ ανοίξει, πως μπορεί,

που στέγνωσαν την αγορά,

σε ζήτηση και σε …παρά !.

 

Κι ας λένε οι Πολιτικοί,

κόλακες, μα και αυλικοί,

γι ανάκαμψη, εις τα σκαλιά,

ενώ για ύφεση … μιλιά.

Πασχίζουνε κάθε φορά,

να πείσουν, πως πάμε καλά,

μ’ ακροατήριο, αφελείς,

κορόιδα και νομοταγείς.

 

… Μια ιστορία θα σας πω,

για μαγαζάκι μου γνωστό,

που «έσβησε» από καιρό,

κι αρχίζω, μην μακρηγορώ.

… Το μαγαζάκι στη γωνιά,

χαρτιά πωλούσε και πανιά

και τρέχανε στη Βαγγελή,

γείτονες και περαστικοί.

 

Στέκι ήτανε στη γειτονιά,

το μαγαζάκι στη γωνιά …

Απάγκιαζε πίκρες καημούς

κι ελπίδας. άνοιγε κρουνούς.

Με την πολλή τότε δουλειά,

πέντε μεγάλωνε παιδιά …

που με σχολειό κι άλλα πολλά

όλα τους πέρναγαν καλά

 

Μα μ’ Ευρωπαίων «κολεγιά»,

το χτύπησε … αναδουλειά,

… όταν τα «Πολυεθνικά» …

Μάρκετ, οσμίστηκαν παρά,

κι άλωσαν κάθε γειτονιά,

κάθε μας πόλης και γωνιά …

με κυβερνώντες άμυαλους,

της «Ένωσης», αρχάγγελους.

 

Το μαγαζάκι στη γωνιά,

έτσι κατέβασε ρολά …

κι όπως και τ’ άλλα μαγαζιά,

ζει το δικό του Γολγοθά.

Κι οι άνθρωποι του, με αυτούς,

που τα ‘κλεισαν, κατά καιρούς,

αναπολούν του χθες … στιγμές,

με βλέμμα κρύο κι απλανές.

 

Μα και των δόλιων τους παιδιών,

νύχτας του θέρους, τ’’ «όνειρον»,

μιά για σπουδές και μόρφωση,

έχει επέλθει … «κώφωση» .

Γιατί πρωτίστως σ’ όλα αυτά,

την επιβίωση μπροστά …

βάζουν οι άνεργοι γονείς,

με κράτος να ‘ναι … θεατής.

 

Τώρα στην κάθε γειτονιά,

θλίψη, μαυρίλα, καταχνιά …

Κι οι δρόμοι τους, μ’ αυτά κλειστά,

για όποιο νε, τους περπατά,

άχαροι … στην κάθε ματιά …

μ’ ανέμων … ψίθυρους, στ’ αυτιά :

«Δρόμοι άνευ «χρωμάτων»

… «φωλιές» των φαντασμάτων.

 

Γιάννης .Ν. Κουλοτούρος

 
Διαφήμιση