headerphoto
Διαφήμιση
21 Νοεμβρίου Τα Εισόδια της Θεοτόκου της Πολυσπορίτισσας -Τό εθιμο μέ τά πολυσπόρια στήν Ορεινή Ναυπακτία PDF Εκτύπωση E-mail
Τρίτη, 21 Νοέμβριος 2023 14:18

 

 

Γράφει η Μαρία Τσιριμώκου

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

 

Τό φαγητό της ημέρας αυτής, στο χωριό μου, τη Λεύκα (Μικρή Παλούκοβα) ορεινής Ναυπακτίας, τα παλαιότερα χρόνια ήταν τα πολυσπόρια. Αποβραδίς οι νοικοκυρές έβαζαν να μουσκέψουν διάφορα ντόπια όσπρια και δημητριακούς καρπούς, που είχαν στο σπίτι τους και τα μάζευε κάθε οικογένεια του χωριού από την καλλιέργεια των χωραφιών της, όπως σιτάρι, φασόλια, καλαμπόκι, φακές, κουκιά, ρεβύθια. Το μούσκεμα ήταν απαραίτητα διότι τότε δεν υπήρχαν χύτρες ταχύτητας και οι γυναίκες μαγείρευαν στα ξύλα. Την ημέρα της γιορτής έβραζαν τους σπόρους αυτούς, όλους μαζί, μέσα σε μία τέτζερη (χαλκωματένια κατσαρόλα), την οποία τοποθετούσαν πάνω στην πυροστιά μέσα στο τζάκι, με ξύλα, βάζοντας μέσα το αντίστοιχο νερό και λίγο λάδι. Η φωτιά ήθελε συνέχεια σύμπιγμα (συνεχή τροφοδοσία με ξύλα), ώστε να μένει διαρκώς αναμμένη. Όταν τα πολυσπόρια έβραζαν (έπρεπε να γαλατώσουν κάπως για να είναι βρασμένα) και είχε μείνει σ’ αυτά και λίγο ζουμί, έβαζαν πολύ λίγο αλάτι και τα κατέβαζαν από τη φωτιά. Από αυτά ένα μέρος (ένα πιάτο) το σκορπούσαν στα χωράφια τους για να έχουν καλές σοδειές από αυτά. Άλλοι πετούσαν λίγα πολυσπόρια (μία χούφτα περίπου) σε τρεχούμενο νερό (σε λαγκάδι, ρέμα, ποτάμι, βρύση) και έλεγαν "Όπως τρέχει το νερό να τρέχει και η σπαρμουδιά, δηλαδή τα σπαρτά" Με τα υπόλοιπα έτρωγε η οικογένεια. Στο πιάτο με τα πολυσπόρια του ο καθένας έριχνε μέσα ζάχαρη ή σταφίδα, εάν υπήρχε. Ένα υπέροχο, απολαυστικό και πεντανόστιμο φαγητό. Το έθιμο τήρησα και σήμερα και μαγείρεψα πολυσπόρια.