headerphoto
Διαφήμιση
Μνήμη Βαγγέλη Μούρτου τού άγνωστου ήρωα τού Πολυτεχνείου από τό Θέρμο PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 17 Νοέμβριος 2023 20:38

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

 

Πέρασαν πενήντα χρόνια από εκείνη τη νύχτα που ένα άρμα μάχης υπό τις διαταγές της στρατιωτικής χούντας, έριξε την πύλη του Πολυτεχνείου σκοτώνοντας και τραυματίζοντας εκατοντάδες φοιτητές κι εργάτες.

Μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973, πολλοί εκ των συμμετεχόντων στην εξέγερση έσπευσαν να διεκδικήσουν τις δάφνες για την παρουσία τους, να ζητήσουν στον πολιτικό και κοινωνικό στίβο το «αντίτιμο» για τον ρόλο που είχαν στη σύγκρουση με τις δυνάμεις του δικτατορικού καθεστώτος.

Υπήρξε όμως και ένα πλήθος πρωταγωνιστών των δραματικών γεγονότων ­ κυρίως εκτός του φοιτητικού χώρου ­ που συνειδητά έμειναν στην αφάνεια, που δεν επεδίωξαν να καταγραφούν σε καμιά λίστα «ηρώων του Πολυτεχνείου». Αποφεύγοντας την αποπληρωμή της δημοσιότητας και την απαίτηση «αναγνώρισης» της προσφοράς τους.Ανθρωποι που, όπως έδωσαν το παρών τον Νοέμβριο του '73 στο Πολυτεχνείο, έτσι διακριτικά αποχώρησαν. Για πάντα! Εχοντας μόνο την αίσθηση ότι έπραξαν το καθήκον τους. Γι' αυτούς, για τη δική τους δημοκρατία, για κανένα αντάλλαγμα, για καμιά ίσως καπηλεία.

Εικοσιτέσσερις αναφέρονται οι νεκροί του Πολυτεχνείου ,αναμεσά τους δύο Αιτωλοακαρνάνες η Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν και ο Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το Κεράσοβο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ” Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

Εκατοντάδες ήταν και οι τραυματίες αναμεσά τους και ο Βαγγέλης Μούρτος από το Θέρμο Τριχωνίδας ο οποίος δέχτηκε σφαίρες  κατά την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο ,και ενώ ο Βαγγέλης βρισκόταν σκαρφαλωμένος στην πύλη του Πολυτεχνείου.

O Θέρμιος Βαγγέλης Μούρτος  δέχτηκε τρεις σφαίρες στα πόδια  και τραυματίστηκε για την ελπίδα, για τα πιστεύω του, για τις ιδέες του, για τη Δημοκρατία....

Όπως αναφέρει η Ιωάννα Τσώνη: τον Βαγγέλη έφερε σε επαφή με την γιατρό Μ. Μουτάφη ο πατέρας μου Λάκης Τσώνης, όταν εκείνος ζήτησε τη βοήθειά του, καθώς γνώριζε την αριστερή πολιτική τοποθέτησή του. Το ζητούμενο ήταν ο γιατρός που θα τον αναλάμβανε να ήταν άνθρωπος εχέμυθος που θα αντιλαμβάνονταν το πόσο σημαντικό ήταν να μην διαρρεύσει το παραμικρό σχετικά με το είδος του τραύματος.

Ο Βαγγέλης πήγαινε  πάντα μόνος την παραμονή της  επετείου και εναπόθετε ένα μάτσο κόκκινα γαρύφαλλα στην πύλη και ένα ιδιόγραφο  σημείωμα  πού  έγραφε :<<στους συναγωνιστές μου πού έχυσαν το αίμα τους για την Δημοκρατία>>

Ο Βαγγέλης σταμάτησε να πηγαίνει στις εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο την δεύτερη επέτειο.

Έλεγε :<<δεν φάγαμε τις σφαίρες για να πουλάνε  μαλλί της γριάς, το έχουν κάνει πανηγύρι>>

Ο Βαγγέλης υπήρξε τακτικός συνομιλητής του Ανδρέα Παπανδρέου στόν οποίο μετέφερε τό οραμα του για τον τοπο του  <<θέλω να τόν πείσω  να χρηματοδοτήσει ένα πρόγραμμα τουριστικής ανάπτυξης της Λίμνης Τριχωνίδας ,θα φάει ψωμάκι πολύς κόσμος>>

Δυστυχώς η καρδιά του τον πρόδωσε και έφυγε νωρίς.

Πέθανε σε ηλικία 42 ετών  και δεν εξαγόρασε ποτέ τους αγώνες του

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΑΘΑΝΑΤΟΣ