headerphoto
Διαφήμιση
Ορεινή Ναυπακτία: ....Έρχεται ο Γούλας PDF Εκτύπωση E-mail
Σάββατο, 21 Ιανουάριος 2023 15:58

Μπορεί να είναι εικόνα 9 άτομα, δέντρο και εξωτερικοί χώροι

 

Ένα πολύ ΄΄ όμορφο ΄΄ κείμενο της Σπυριδούλας Σκούρα-Κανέλλου για τους ΄΄ ήρωες΄΄ αυτούς που εξυπηρετούσαν όλα τα ορεινά χωριά για δεκαετίες ολόκληρες με όποιες καιρικές συνθήκες καί να επικρατούσαν.

Την ευχαριστούμε.΄΄

Βασίλης Κανέλλος

 

Μπορεί να είναι εικόνα δέντρο και εξωτερικοί χώροι

Έρχεται ο Γούλας

«...Φτάνει ο Γούλας. Αλλοίμονο να χάσεις τέτοιο γεγονός. Πρώτη κόρνα από το Ντούσκο. Αραιά αραιά ξεπροβάλλουν ένας έναςοι χωριανοί. Άλλος με γκλίτσα, άλλος χωρίς, άλλος νέος, άλλος μεγαλύτερος και χαζοκουβεντιάζοντας ανεβαίνουν στο πεζοδρόμιο του μαγαζιού.

Δεύτερη κόρνα πιό δυνατή, λίγο πριν τονΑη-Θανάση. Πανζουρλισμός. Σηκώνεται σκόνη σύννεφο από τα φρεναρίσματα που έκαναντα ποδάρια τωνπαιδιών, που καταφθάνουν τρεχάτα απ’ όλα τα σοκάκια, άλλα πλυμένα κι άλλα βρώμικα από τα παιχνίδια στα ρέματα.

Έτσι τρεχάτες φτάνουν και οι κυράδες. Ανασκουμπωμένες και αναψοκοκκινισμένες. Οι περισσότερες έχουν τις ποδιές μαζεμένες, μπηγμένες πρόχειρα στη μέση, σημάδι ότι κάποια δουλειά άφησαν μισή. Ακούς διάφορα.

-Μόλις που πρόλαβα να βάλω τη βαρέλα στη βρύση λέει κάποια στη διπλανή της. Η δικιά σου είναι γεμάτη, τη γνώρισα από τα βούλια.-Εγώ ήρθα λίγο νωρίτερα σήμερα, γιατί περιμένω κι ένα καλάθι από τηνκουνιάδα μου, λέει μια άλλη.Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα, δέντρο και εξωτερικοί χώροι

 

Μια βιαστική χώνεται πισθαγκωνίζοντας τις άλλες για να βρεθεί στην πρώτη γραμμή των γεγονότων.

-Να που να μησώσει σήμερα αυτό το γάλα δεν έλεγε με τίποτα να χωρίσει το βούτυρο. Το παράτησα και γω. Ας κόψει, ωχ καημένε! Δε θα χάσω εγώ το Γούλα. Είχα και την πεθερά μου μπάστακα! Ήταν πασαλειμμένη από το κοπάνισμα αλλά κι από τη βιασύνη, από την κορφή ως τα νύχια. Η χαρά όμως ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της και τα μάτια της γυάλιζαν.

-Αυτό λες εσύ ακούγεται μια άλλη από δίπλα πολύ πιο νέα, κοίτα τα χέρια μου μου τα ΄κοψανοι τριχιές, σέρνοντας τις γίδες για να τις βάλω στον τσάρκο. Δεν χόρταιναν οι έρμες σήμερα. Δε σταματούσαν τη βοσκή. Λες να ήρθε νωρίτερα σήμερα ο Γούλας;

-Σώπα μωρέ αυτός είναι στην ώρα του εσύ δεν κοίταξες ρολόι.

-Σαννα έχεις δίκιο ξέχασα χτές το βράδυ να το κουρδίσω.

Ακόμα και άντρες από την πλατεία έκαναν γιουρούσι για το Γούλα. «Δουλειές» έμεναν στη μέση.

-Εγώ το δήλωσα το φύλλο μου, έτσι δεν είναι; απευθύνθηκε ένας αμφίβολα στο συμπαίκτη της δηλωτής.

-Ναι βρε σώπα τώρα θα τα βρούμετα φύλλα. Νά το κι έφτασετ’ αμάξι.

Το παιδομάνι εξαφανίστηκε πίσω από ένα σύννεφο σκόνης που είχε κατεύθυνση τονΑη-Θανάση.

Μπορεί να είναι εικόνα 8 άτομα και εξωτερικοί χώροι

Σε λίγο φάνηκε η μούρη του αυτοκινήτου θριαμβευτικά στη στροφή του Καραμπάτσου κατάφορτη από σκόνη. Τόση που τα πλαϊνά παράθυρα δεν είχαν καμία ορατότητα. Το μόνο που έβλεπες ήταν το τσαμπί από παιδιά που κρέμονταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου σαν μέλισσες στην κερήθρα, να φθάνουν αλαλάζοντας χαρούμενα. Με το φρενάρισμα αποκολλήθηκαν τα παιδιά και ο ευλύγιστος και ταχύτατος λιπόσαρκος Γούλας ανέβηκε στη σκάλα που οδηγούσε στην οροφή.

Άργησε σήμερα. Mε τι μαεστρία είχαν μπει στη σειρά οι βαλίτσες, τα κιβώτια, ακόμα και τελάρα με μπύρες και αναψυκτικά, στην οροφή! Ήρθαν όλα σώα και αβλαβή, παρά το ταρακούνημα του χωμάτινου δρόμου. Κι όλα αυτά οφείλονταν στον πρωτεργάτη του δρομολόγιου της γραμμής τον πολυπράγμονα κι ακούραστο Γούλα, τον αετομάτη συνοδηγό του αυτοκινήτου.

Οι χωριανοί είχαν τραβηχτεί προς τα πίσω αφήνοντας χώρο στους νεοφερμένους να κατέβουν και να παραλάβει ο καθένας τις αποσκευές που με στόμφο ο Γούλας διάβαζε τα ονoματά τους. Όλοι τινάζονταν διώχνοντας τη σκόνη που είχε κατακάτσει απάνω τους. Χαιρετισμοί, καλοσωρίσματα, χαρές και γέλια. Σήμερα από την πίσω πόρτα του αμαξιού κατέβαζαν και ζωντανά. Τα καημένα έβαζαν όλη τη δύναμη που τους είχε απομείνει από το πέρα δώθε, να στηρίξουν τα πόδια τους στη γη, ενώ τα μάτια τους φαίνονταν απλανή και τεράστια από τη σίγουρη ζαλάδα.
Το αυτοκίνητο συνέχισε το ταξίδι του προς την Παλούκοβα παίρνοντας μαζί του ως το εικόνισμα και την πιτσιρικαρία με τον γνωστό της τρόπο.
Τα ζωντανά, οι αποσκευές, είχαν εξαφανιστεί όπως και οι θεατές. Γυναίκες, άντρες τρέχαν να συνεχίσουν τις μισοτελειωμένες δουλειές τους.

Αύριο πάλι...».

Μπορεί να είναι εικόνα σώμα νερού

Το αυτοκίνητο του Γούλα (Γιώργου Παπακωνσταντίνου) πραγματοποιούσε καθημερινά δρομολόγια από τη Γραμμένη Οξυά ως τη Λαμία, με ενδιάμεση στάση τη Σπερχειάδα, από το 1969 μέχρι το 1985. Οι δυο οδηγοί του, γιοι του Γούλα, ο Κώστας αρχικά κι ο Νίκος ύστερα, με μεγάλη και συνεπή επαγγελματική ευσυνειδησία ήταν πραγματικοί ήρωες. Με εφόδια την εμπειρία, την υπομονή και το φιλότιμο εκτελούσαν το δρομολόγιο αυτής της άγονης γραμμής χωρίς ποτέ να προκύψει θέμα επικινδυνότητας και ασφάλειας. Εκτός από τους οδηγούς, πραγματικοί ήρωες ήταν κι οι επιβάτες, που ήταν πάντα συγκαταβατικοί και βοηθούσαν στο να ξεπερνιούνται όλες οι δυσκολίες.

Ο θρυλικός «Ταρζάν» έχει πλέον ταυτιστεί με την ιστορία της Γραμμένης Οξυάς.

Ιστοσελίδα "Οι Φτεριώτες"

ΦΩΤΟ: Γ.Παπακωνσταντίνου

Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα, άτομα που στέκονται και εξωτερικοί χώροι

 

 
Διαφήμιση