headerphoto
Διαφήμιση
Πέθανε ο Ναυπάκτιος ομογενής Τρύφωνας Χατζηνικολάου PDF Εκτύπωση E-mail
Τρίτη, 16 Ιούνιος 2020 12:16

ΝΕΟ ΜΕΞΙΚΟ. Εφυγε από τη ζωή στα 90 του ο ομογενής Τρύφωνας Χατζηνικολάου, γνωστός για την προσφορά του στην ελληνοαμερικανική κοινότητα.

Γεννήθηκε στο χωριό Περίστα της Ναυπακτίας. Στα 22 του χρόνια, ήταν ο μοναδικός από τα αδέλφια που άφησε πίσω την Ελλάδα και μετανάστευσε στην Αμερική για να εργαστεί. Ηταν το 1951 που ο Χατζηνικολάου έφτασε στη Νέα Υόρκη και έμεινε σε έναν θείο του. Δούλεψε σε εστιατόρια και σύντομα κατάφερε να ανοίξει το δικό του κατάστημα στην περιοχή Ρόκαγουεϊ του Λονγκ Αϊλαντ. Το 1958 θα γνωρίσει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Χαλκίδα την μετέπειτα σύζυγό του Σοφία.

Οπως είπε ο γιος του Λούις στον «Ε.Κ.», «θυμάμαι ότι είχε βάψει άσπρο και μπλε το μαγαζί ενώ μέσα το είχε γεμίσει φωτογραφίες από την Ελλάδα που τόσο αγαπούσε. Φυσικά το μενού είχε ελληνικό φαγητό και φυσικά γύρο. Το ράδιο έπαιζε μόνο ελληνική μουσική».

Ο Τρύφωνας Χατζηνικολάου συμμετείχε ενεργά στην ελληνική κοινότητα. Είχε διατελέσει μέλος της Επιτροπής της Παρέλασης ενώ ήταν και στο Σύλλογο Ναυπακτίων. «Οταν ήμουν τριών χρόνων, με είχε μαζί του στην παρέλαση και με έβαλε δίπλα στον δήμαρχο της Νέας Υόρκης. Με είχε ντύσει με τη φουστανέλα ενώ θυμάμαι ότι ήταν και ο Τέλης Σαβάλας μαζί μας».

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πατέρας του ήταν ένας πολύ κοινωνικός άνθρωπος. «Ολο το χειμώνα οργάνωνε χορούς με τον σύλλογο. Του άρεσε πολύ να λέει αστεία και να κάνει τους άλλους να γελάνε. Δούλευε σκληρά και πολλές ώρες ενώ όταν είχε το μαγαζί δεν κατέβαινε κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα. Οταν όμως βγήκε στη σύνταξη πήγαινε κάθε χρόνο. Ηταν πατριώτης. Αγαπούσε πολύ την οικογένειά του και τα αδέλφια του και του έλειπαν» είπε ο γιος του ενώ είχε βοηθήσει αρκετά το χωριό του και είχε δώσει λεφτά για να φτιαχτεί η εκκλησία.

Ο Τρύφωνας Χατζηνικολάου έγραφε ποιήματα και άρθρα για τον «Εθνικό Κήρυκα». Αν και δεν κατάφερε να τελειώσει το σχολείο λόγω του πολέμου έγραψε και βιβλία εκτός από τη συλλογή με τα ποιήματα. «Ενα από αυτά ήταν μια ιστορία αγάπης από τους Βαλκανικούς πολέμους. Είναι απίστευτο πώς τα κατάφερε. Εμαθε μόνος του να γράφει» επεσήμανε ο γιος του.

«Του άρεσαν πάρα πολύ τα ποιήματα ενώ έγραφε στην εφημερίδα για το πώς ζουν οι Ελληνες στο Νέο Μεξικό. Οταν συνταξιοδοτήθηκε ήρθε να μείνει μαζί μου στο Αλμπουκέρκι στο Νέο Μεξικό για να είναι κοντά μου. Οπως έλεγε, αυτό το μέρος του θύμιζε την Ελλάδα. Ο καιρός και τα βουνά. Και του άρεσε πολύ».

Από τον «Εθνικό Κήρυκα»

 

Ο Εκδότης και η Συντακτική επιτροπή της ‘’ΦΩΝΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΑΝΟΥ’’ εκφράζουν την λύπη τους και τα συλλυπητήρια στην οικογένεια του κορυφαίου ομογενειακού παράγοντα και στενού Συνεργάτη και αρθρογράφου για μια δεκαετία στην εφημερίδα μας.

 

 

 
Διαφήμιση