headerphoto
Διαφήμιση
Πανναυπακτιακό Συνέδριο...31 χρόνια πριν. PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 15 Απρίλιος 2019 00:11

 

Ναι τριάντα ένα χρόνια πριν, το διήμερο 19-20 Νοεμβρίου του 1988 (χρόνο πολιτικά ουδέτερο ) στην ίδια αίθουσα η ΟΣΥΝ ξεδίπλωνε τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς ανθρώπων της Ναυπακτίας για ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ Της ..στο πρώτο Παναυπακτιακό Συνέδριο......παρόντες τότε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κος Αλέξανδρος, οι βουλευτές του Νομού μας Θανάσης Δημητρακόπουλος, Χρήστος Φωτόπουλος και Νικόλαος Κωστάκης, ο Νομάρχης του Νομού μας Γιώργος Παπαϊωάννου, ο Δήμαρχος της πόλης μας Κοσανδιανός Σπύρος, o Νομαρχιακός Σύμβουλος της Επαρχίας μας Κ. Καλτεζιώτης, οι τοπικοί εκπρόσωποι των κομμάτων Πανταζής Νίκος από ΠΑΣΟΚ, ο Διον. Πελέκης και Ευθ. Στυλιαράς από τη Ν.Δ. και Φούντας Γεώργιος από το ΚΚΕ, ο επίτιμος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και πρώην υπουργός Αλέκος Φλώρος, ο αντιπρόεδρος του ΟΑΕΔ Άγγελος Ζησιμόπουλος, ο ειδικός συνεργάτης του Υπουργείου Εσωτερικών Γιάννης Μπουλές

ο Νομάρχης ,οι βουλευτές,εκπροσωποι των κομμάτων στη πρώτη γραμμή

Ο Δήμαρχος ,ο Μητροπολίτης,εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης ,μετέχουν της συζήτησης
31 χρόνια πριν .....η εικόνα της Ναυπακτίας ήταν ασφαλώς διαφορετική ,πιο δύσκολη. Σημερα τουλάχιστον οι βασικές υποδομές δίκτυα-επικοινωνίες είναι σε ανεκτή κατάσταση ,και το σημαντικό είναι πως η Ναυπακτία έχει ταυτότητα ,εξακολουθεί όμως να υπάρχει το κορυφαίο ζήτημα ,αυτό της δημογραφικής γήρανσης του πληθυσμού και της κατάρρευσης των χωριών της.

Ο Δήμαρχος ,ο Μητροπολίτης,εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης ,μετέχουν της συζήτησης

Στο Α πανναυπακτιακό συνέδριο συμμετείχα ως εκπρόσωπος του εκπολιτιστικού συλλόγου ,για λόγους ιστορίας δημοσιεύω τις δυο παρεμβάσεις που είχαμε κάνει τότε και που είναι δημοσιευμένες στο ανάλογο τόμο των πρακτικών του συνεδρίου.Αυτή η δημοσίευση γίνεται για να έχουν εικόνα της τότε εποχής οι χρήστες των νέων μορφών επικοινωνίας όπως είναι τα ηλεκτρονικά κοινωνικά μέσα που χρησιμοποιούν κατά κανόνα οι νέοι .
Για λόγους πληρέστερης εικόνας του πολιτικού πεδίου εκείνης της περιόδου,δηλαδή το 1988 ,31 χρόνια πριν,να αναφέρουμε πως Πρωθυπουργός στη χώρα ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου,Υπουργός Εσωτερικών ο Ακης Τσοχατζοπουλος,με αναπληρωτή του το Γιάννη Σκουλαρίκη και υφυπουργό τον Κίμωνα Κουλούρη, ο Νομάρχης ήταν κυβερνητικό στέλεχος εν προκειμένω ο Γιώργος Παπαϊωάννου. Δήμαρχος στη πόλη της Ναυπάκτου ήταν ο Σπύρος Κοσαδιανός, ενώ στη κοινότητα του Αντιρρίου πρόεδρος ήταν ο Χρήστος Ντούνης (σε αντικατάσταση του παραιτηθέντος Νίκου Κιτσόπουλου),στη κοινότητα Μακύνειας πρόεδρος ήταν ο Δημήτρης Ταμπάκης στη κοινότητα Μολυκρείου ο Περικλής Κωνσταντόπουλος, στη Σκαλάς κοινοτάρχης ήταν ο Γιάννης Νταουσάνης .


το κάστρο του Αντιρρίου και το λιμανάκι του στα μέσα της δεκαετίας του 1980,μπορούμε σήμερα να είμαστε ικανοποιημένοι πως ένα σημαντικό βήμα έχει γίνει με τα έργα αναστήλωσης του,στη κατεύθυνση της λειτουργικής ενσωμάτωσης στο κοινωνικό και οικονομικό ιστό της Αντιρρίου και όχι μόνο

παρέμβαση Α

Κώστας Αγγελόπουλος, εκπολιτιστικού Συλλόγου Αντιρρίου:
«Κύριε πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, κύριε Νομάρχα, κυρίες και κύριοι σύνε­δροι. Χαιρετίζω κι εγώ με τη σειρά μου το σημερινό μας συνέδριο πιστεύοντας ότι θα αποτελέσει ένα ουσιαστικό παράγοντα στην ανάπτυξη της περιοχής μας. Θέλω να γνωρίσω στο σώμα ότι οι απόψεις τις οποίες θα εκφράσω δεν είναι μόνον απόψεις του εκπολιτιστικού συλλόγου, που έχω την τιμή να είμαι μέλος, αλλά είναι και απόψεις της Κοινότητος Αντιρρίου και του αθλητικού συλλόγου που διαθέτει το χωριό μου και που με εξουσιοδότησαν να τις μεταφέρω εδώ στο συνέδριο. Σε δύο θέματα θα σταθώ. Το Αντίρριο καλώς ή κακώς είναι η πύλη της Αιτωλοακαρνανίας και το έθεσα το καλώς ή κακώς γιατί μέχρι σήμερα δεν ήταν αυτό που έπρεπε να είναι η πύλη της Αιτωλοακαρνανίας. Και θα σταθώ σε ένα μόνο σημείο.

το κάστρο του Αντιρρίου και το λιμανάκι του στα μέσα της δεκαετίας του 1980,μπορούμε σήμερα να είμαστε ικανοποιημένοι πως ένα σημαντικό βήμα έχει γίνει με τα έργα αναστήλωσης του,στη κατεύθυνση της λειτουργικής ενσωμάτωσης στο κοινωνικό και οικονομικό ιστό της Αντιρρίου και όχι μόνο
Στατιστικά κάθε χρόνο από το Αντίρριο περνάνε γύρω στα 7 εκα­τομμύρια άνθρωποι, αντικρίζουν με το πάτημά τους στη Στερεά Ελλάδα ένα κάστρο, ένα ιστορικό μνημείο και με την πρώτη τους ματιά, θέλοντας να το επισκεφτούν, βρίσκονται μπροστά σε μια καγκελόπορτα με χοντρή αλυσίδα αμπαρωμένη. Παρ όλες τις επίμονες προσπάθειες των Αντιρριωτών, δυστυχώς αυτό το ιστορικό μνημείο, το κάστρο του Αντιρρίου, εν έτει 1988 παραμένει στο Πολεμικό Ναυτικό. Ένα ιστορικό μνημείο είναι πολεμικό οχυρό, κι αυτό νομί­ζουμε και το θεωρούμε απαράδεκτο.
Θα περάσω σ' ένα δεύτερο θέμα. Η εισηγητής στο θέμα της ζεύξης Ρίου — Αντιρρίου, εκπρόσωπος της ΕΠΑ, καταναλώθηκε σε αρκετό χρόνο στις επιδρά­σεις της ζεύξης στη Ναύπακτο. Αν, λοιπόν, απαιτείται τόσος χρόνος να αναφερ­θούμε για τις επιδράσεις της ζεύξης στη Ναύπακτο, πόσος χρόνος χρειάζεται για αναφερθούμε στις επιδράσεις της περιοχής στην οποία θα βγει η γέφυρα. Θα είμαι πάρα πολύ σύντομος και σ' αυτό το θέμα. Ο κίνδυνος από τη ζεύξη για την περιοχή, γενικά της πεδινής Ναυπακτίας είναι ορατός. Αναφέρθηκε και ο κοινο­τάρχης της Μακύνειας προηγουμένως. Οι Αχαιοί είναι έτοιμοι, αν ίσως έχουν κάνει και το πρώτο βήμα, γιατί είναι γνωστό τουλάχιστον στους κατοίκους του Αντιρρίου, στους κατοίκους της Μακύνειας και στους κατοίκους του Μολυκρείου, τους έχουν γίνει προτάσεις από διαφόρους ν' αγοράσουν εκτάσεις για να στήσουν εκεί τις βιομηχανίες σκυροδέματος εν όψει της γέφυρας, διάφορα άλλα εργοστάσια που θα μολύνουν την περιοχή και εμείς συζητάμε μέσα από τα συνέδρια μας για τουριστική ανάπτυξη. Πώς λοιπόν θα επιβάλλουμε την ανάπτυ­ξη στην περιοχή μας, τον τουρισμό, όταν ήδη άλλοι πριν από μας καθορί­ζουν την ανάπτυξη αυτού του τόπου. Ευαισθητοποιηθήκαμε όλοι οι φορείς της δεύτερης γεωγραφικής ενότητας του Αντιρρίου του Μολυκρείου και της Μακυνείας, μαζευτήκαμε και βγάλαμε ένα ψήφισμα.
Ένα ψήφισμα της 4-6-88 που το στείλαμε στο ΥΠΕΧΩΔΕ, το κοινοποιήσαμε στο γραφείο του Πρωθυπουργού, το κοινοποιήσαμε στο Υπουργείο Εσωτερικών, στον περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδος και στο Νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας. Και ζητάγαμε για να προλάβου­με την ανάπτυξη της περιοχής μας να γίνει στα μέτρα που οι κάτοικοι θέλουν, ζητήσαμε κατ' αρχήν την άμεση χωροταξική μελέτη της γεωγραφικής ενότητας της περιοχής μας, για την χρήση γης και δεύτερον και πιο ουσιαστικό, την νομοθετική ρύθμιση αν αυτό είναι δυνατό, για την απαγόρευση εγκατάστασης βιομηχανιών στην περιοχή μας μέχρι ολοκληρώσεως της κατ' αρχήν χωροταξικής μελέτης.
Θα ήθελα εκφράζοντας την φωνή της πύλης της επαρχίας της Ναυπακτίας, του Αντιρρίου δηλ. αυτά τα δύο πράγματα να είναι προτάσεις του πρώτου πανναυπακτιακού αναπτυξιακού συνεδρίου.
Και τελειώνοντας, για να μην σας κουράσω άλλο θέλω να πιστεύω ότι τα συμπεράσματα αυτού του συνε­δρίου δεν θα γίνουν ένας τόμος μόνο. Κοινή πιστεύω είναι η θέληση οι υπεύθυνοι φορείς της πολιτείας ακούγοντας τη φωνή της βάσης να λάβουν υπόψη της σοβαρά αυτές τις προτάσεις που θα βγουν από δω μέσα. Σας ευχαριστώ.»

η ζεύξη είναι πλέον γεγονός από το 2004, που προσδιορίζει σε σημαντικό βαθμό την οικονομική και κοινωνική μας πραγματικότητα,εκείνο που εμείς αποτύχαμε να διασφαλίζουμε είναι η χωροταξία της περιοχής....και ...γκρινιάζουμε όταν βλέπουμε να ξεπηδάνε δίπλα μας χρήσης που μας κοστίζουν !!!1

Παρέμβαση Β
Κ. Αγγελόπουλος, του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Αντιρρίου
«Πανοσιολογιότατε, κύριοι βουλευταί, κ. Νομάρχα, κυρίες και κύριοι σύνε­δροι. Στην παρέμβαση μου αυτή θα ασχοληθώ δι' ολίγον με την βιοτεχνία και την βιομηχανία στην περιοχή, έχοντας, κάτω από το πρίσμα της επερχόμενης, είτε αυτή γίνει σ' ένα χρόνο, είτε γίνει σε πέντε χρόνια, της ζεύξης του Ρίου-Αντιρρίου. Κι αυτό γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε το μήνυμα αυτού του συνεδρίου που το βλέπουμε στις αφίσσες, «άνοιγμα στο μέλλον». Πεποίθησης μας είναι ότι ανάπτυξης σε μια περιοχή δεν μπορεί να υπάρξει ούτε από τον πρωτογενή τομέα μεμομένα ούτε από τον τριτογενή, απαραίτητη προϋπόθεση είναι και η ύπαρξη του δευτερογενούς τομέα.
Το 1984 μια χωροταξική μελέτη του νομού Αιτωλοακαρνανίας ανέφερε για την περιοχή την δημιουργία ενός βιοτεχνικού πάρκου στην περιοχή του Μολυκρείου. Ο γενικός πολεοδομικός σχεδιασμός της Ναυπάκτου αναφέρει μια άλλη βιοτεχνική περιοχή στο ύψος του Νεοκάστρου, εχθές πληροφορηθήκαμε από τον κ. Νομάρχη, ότι διαμορφώνεται μια νέα πρόταση για την ύπαρξη μιας νέας, ξεχνάμε τις δύο άλλες, μιας νέας βιομηχανικής περιοχής, λαμβάνοντας υπόψη το δεδομένο της ζεύξης.

η ζεύξη είναι πλέον γεγονός από το 2004, που προσδιορίζει σε σημαντικό βαθμό την οικονομική και κοινωνική μας πραγματικότητα,εκείνο που εμείς αποτύχαμε να διασφαλίζουμε είναι η χωροταξία της περιοχής....και ...γκρινιάζουμε όταν βλέπουμε να ξεπηδάνε δίπλα μας χρήσης που μας κοστίζουν !!!1

Και το ερώτημα: βιοτεχνική ή βιομηχανική περιοχή; Μεταποίηση ή και καμινάδες; Μια περιοχή που προγενέστερα είπαμε ότι θέλουμε να την αναπτύξουμε τουριστικά, τουλάχιστον τις παραλίες της. Και το θέμα είναι μήπως εν όψει των εξελίξεως 1992 και 2000 θα πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας στο μέλλον; Υπάρχει μια απάντηση σ' αυτό το ερώτημα, θα τη μεταφέρω στο συνέδριο αυτό και θα αποτελέσει μια πρόταση μας. Προ διμήνου περίπου έγινε μια ημερίδα στην Πάτρα, στα πλαίσια του Νομαρχιακού Συμβουλίου με θέμα τη ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου, ένα από τα θέματα της ήταν οι πολεοδομικές επιδράσεις στην περιοχή της ζεύξης. Την εκπόνηση αυτής της μελέτης την είχε αναλάβει το 1987 το Πανεπιστήμιο Πατρών υπό τον καθηγητή πολεοδόμο κ. Πολυδωρίδη. Θα σας διαβάσω από την περίληψη αυτής της μελέτης μια πρόταση που είναι αυτή που μεταφέρω στο συνέδριο.
«Δημιουργία εξειδικευμένης βιομηχανικής περιοχής υψηλής τεχνολογίας. Ίδρυση ενός τουλάχιστον τεχνολογικού πάρκου, σε αντιστοιχία με τις πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις είναι απαραίτητη —παρένθεσις, η προτεινόμενη περιοχή είναι απέναντι από το αυλάκι — Και το τεχνολογικό αυτό πάρκο, συνεχίζει η πρόταση, θα έχει σημαντικά πλεονεκτήματα αποκέντρωσης και περιφερειακής ανάπτυξης. Και όταν λέμε ανάπτυξη παραγωγικών βιομηχανικών δραστηριοτήτων με τις νέες τεχνολογίες εννοούμε τηλεπικοινωνίες, πληροφορική, μικροκυκλώματα, βιοτεχνολογία, ενέργεια, παράλληλα με την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας υψηλού επιπέδου.
Οι Αχαιοί, κ. Νομάρχα, προτείνουν στο μέσον από το Πανεπιστήμιο της Πάτρας, την ύπαρξη ενός τουλάχιστον, και παρακαλώ εδώ να σταθούμε λίγο, ενός τουλάχιστον. !!!
Μήπως θα πρέπει μέσα από αυτό το συνέδριο, το πανναυπακτιακό, αναπτυξιακό συνέδριο να φύγει το μήνυμα οτι το ένα τουλάχιστον τεχνολογικό πάρκο θα πρέπει να είναι στην απέναντι όχθη ,στα πλαίσια του βιοτεχνικού ή βιομηχανικού πάρκου που θα γίνει, λαμβάνοντας υπόψη και τη ζεύξη του Ρίου-Αντιρρίου. Και το Πανεπιστήμιο, αυτή η ομάδα ερευνητών μας βοηθάει γιατί πιο κάτω αναφέρει ότι η διεθνής εμπειρία και οι μελέτες που αφορούν τις ελληνικές πόλεις μπορεί να θεωρηθεί ότι η χρονική απόσταση της τάξης των 30 λεπτών για απλή διαδρομή αποτελεί ένα αποδεκτό όριο για μετακινήσεις για εργασία.
Άρα, λοιπόν, να γίνει ένα τέτοιο τεχνολογικό πάρκο, συνδυάζοντας την έρευνα στο Πανεπιστήμιο απέναντι - την παραγωγή στον από δω τόπο. Λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη παρατήρηση, αυτών των ερευνητών του Πανεπιστημίου, η πρότασή μας είναι αυτή και κατατίθεται στο συνέδριο έχοντας το βλέμμα μας στραμμένο στο μέλλον. Ευχαριστώ πολύ.»
Το βλέμμα το είχαμε στραμμένο στο μέλλον και το μέλλον σε αρκετά θέματα μας ξεπέρασε.....έτσι όμως είναι οι κοινωνίες με τις επιλογές του .....η ζωή προχωρά ...!!!

Κώστας Αγγελόπουλος

 
Διαφήμιση