headerphoto
Διαφήμιση
Τα κουσούρια του Φλεβάρη PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 13 Φεβρουάριος 2019 22:28

 

Η εικόνα ίσως περιέχει: σχέδιο


Η «γιαγιά» μυθολογία, αυτή που για τα όλα του κόσμου έφτιαξε κι από μια ιστορία, στάθηκε ιδιαίτερα και στο σημαδιακό και πονηρό μήνα του χρόνου, τον λατινοφερμένο Φλεβάρη. Στη μεγάλη οικογένεια του χρόνου με τα δώδεκα αδέρφια, τους μήνες και τις τέσσερις θυγατέρες, τις εποχές, όλοι έχουν κάτι το ξεχωριστό. Όπως ο Τρυγητής, που έφτιαξε ένα τεράστιο βαρέλι κρασί από διαλεχτά σταφύλια, για να πίνουν όλοι μαζί στο πέρασμα του χρόνου κι ιδιαίτερα το χειμώνα. Ο Φλεβάρης έριξε τη σοφή ιδέα:
-Αδέρφια, για να φτουρήσει το κρασί λέω να βάλουμε στο βαρέλι κι από μια κάνουλα, να έχει ο καθένας τη δική του και να πίνει όποτε θέλει. Εμένα δε με πειράζει, μιας και είμαι γέρος και κοντός, να κρατήσω την κάτω κάτω κάνουλα. Δεν παθαίνω τίποτα να πίνω από το σώσμα κι ας έχει πολύ ρετσίνι. 
Το ΄χαψαν τ΄αδέλφια. Κι όταν μια μέρα βρήκαν το γερο-Φλεβάρη ανασκελωμένο κάτω απ΄το βαρέλι και τύφλα απ΄ το μεθύσι, κατάλαβαν τι έπαθαν. Τον πλάκωσαν στο ξύλο και του ΄σπασαν το ένα πόδι. Έτσι έγινε κουτσός και Κουτσοφλέβαρο τον έμαθαν οι άνθρωποι. 
Κι ο θυμόσοφος νεοέλληνας με την ατίθαση φαντασία του, λες και ξεσυνερίστηκε τον πρόγονό του, και άλλα παρατσούκλια του ΄δωσε και άλλες ιστορίες έφτιαξε για την κουτσαμάρα του. Ο Μάρτης λέει, δανείστηκε δυο μέρες από το Φλεβάρη για να ξεφορτωθεί μια γριά που τον μούρλανε με τη γκρίνια της και δεν του τις ξανάδωσε πίσω. Έτσι δικαιολόγησε την επιθυμία του να ξεφορτωθεί μια ώρα αρχύτερα τον πονηρό κι άστατο μήνα και να υποδεχτεί γρηγορότερα την αγαπημένη του άνοιξη.

Βασίλης Κανέλλος

 
Διαφήμιση