headerphoto
Διαφήμιση
Τασούλα Σατλάνη:η αείμνηστη γιαγιά μου που πάντα βρίσκεται στη μνήμη μου και στην καρδιά μου. PDF Εκτύπωση E-mail
Σάββατο, 03 Νοέμβριος 2018 12:25

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, περιλαμβάνεται η Νατασα Σατλανη, , τα οποία χαμογελούν, άτομα κάθονται, φυτό και υπαίθριες δραστηριότητες

 

Είναι γεγονός ότι την διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας,την καθορίζουν πρόσωπα και γεγονότα της ζωής μας.Για μένα καθοριστικό πρόσωπο, ήταν η αείμνηστη γιαγιά μου Τασούλα Σατλάνη,που πάντα βρίσκεται στη μνήμη μου και στην καρδιά μου.Ήταν μια γυναίκα δυναμική,περήφανη,αξιοπρεπής,ηθικά ακέραια και πολύ έντιμη,γι'αυτό και κέρδιζε τον σεβασμό όσων την γνώριζαν!.Αν και ήταν αγράμματη , είχε ένα πολύ "κοφτερό" μυαλό, μια έμφυτη σοφία και έναν γλαφυρότατο τρόπο έκφρασης!
Ήταν η ουσιαστική αρχηγός της οικογένειας,είχε άποψη για όλα και για όλες τις αποφάσεις, είχε τον πρώτο λόγο και τον τελευταίο.Όλοι συναινούσαμε στην "πρωτοκαθεδρία" της,γιατί αναγνωρίζαμε τους κόπους και τις θυσίες της.Έμεινε χήρα 27 χρονών με δυο μικρά παιδιά και μια σεβαστή για τα δεδομένα της εποχής περιουσία.Όχι μόνο δεν ξαναπαντρεύτηκε,αλλά στάθηκε για τα παιδιά της "ακλόνητος βράχος"και δούλεψε πολύ σκληρά για να μην τους λείψει τίποτα.Σε όλη τη ζωή της δεν έβγαλε ποτέ τα μαύρα,ούτε στις χαρές της οικογένειάς της και η μόνη φορά που χόρεψε ήταν στους αρραβώνες μου.Ο καημός της ήταν που τα εγγόνια της ήταν κορίτσια,αλλά μετά απο αναμονή χρόνων ,ήρθε και το πολυπόθητο"παιδί"(αγόρι).Όταν ως μικρά κοριτσάκια ,κάναμε αυτοσχέδιες παραστάσεις και χορευτικά στην αυλή του πατρικού σπιτιού,μας παρακολουθουσε με κρυφό καμάρι,γνέθοντας τη ρόκα της.Με το "μαντηλότο" της(πλεκτό μακρύ μαντήλι που γινόταν μάρσιπος),μας κουβάλησε όλα τα εγγόνια στην πλάτη της.Και ήμασταν το πιο ελαφρύ και γλυκό φορτίο,γιατί αυτή η πλάτη κουβάλησε πολλά βάρη σε όλη τη ζωή της!
Για μένα υπήρξε η πολυαγαπημένη σύντροφος των καλοκαιρινών διακοπών στο χωριό μας και όχι μόνο.Όταν διάβαζα για τις πανελλήνιες εξετάσεις,με συντρόφευε και όταν θεωρούσε ότι το παράκανα, μου έλεγε:"Φτάνει μάνα μ'.Δε βαρκέτ'σες;(βαρέθηκες).
Είχε μια σπάνια λεβεντιά και ακεραιότητα και χαρακτηριστικά είναι τα λόγια που είπε στον άνδρα μου όταν τον γνώρισε,που εχουν γίνει το οικογενειακό μας ανέκδοτο:"Η Νατάσα είναι καλό κορίτσι,αλλά είναι λιγάκι γλωσσού!Και ο τόπος που κάθεται θέλει βάρεμα"!Διαχώρισε τη θέση της και ταυτόχρονα ,ανάλογα με την απάντηση,δοκίμασε τον χαρακτήρα του.Πολλές φορές μου έλεγε:"Άμα με σκίσεις εδωϊά(στην καρδια),θα βρεις τον Τάκη μ' ολόρθο!Να μην αντιμιλάς Νατάσα μ' και να μην τον στενοχωρείς"!
Η λεβεντιά και το ανδρείο φρόνημά της, φάνηκαν όχι μόνο στη ζωή της, αλλά περισσότερο στον θάνατο.Λίγο πριν πεθάνει μου είπε:"Εσύ είσαι μυαλωμένη,έλα να σε διατάξω.Να με ετοιμάστε εσείς και πρόσεχε, δεν θέλω να με πάτε στον αϊ Δημήτρη και μεγαλεία.Εκειά στον αϊ Στέφανο και πλάλα πέρα."(στο νεκροταφείο).
Τις τελευταίες στιγμές της,όταν την κρατούσα στην αγκαλιά μου και της έλεγα:"γιαγιά μη φοβάσαι,είμαστε όλοι κοντά σου και σ'αγαπάμε πολύ",μέσα στην αγωνία της ,βρήκε τη δύναμη να μου πει:"Κι εγώ μάνα μ'.Να'χτε την ευχή μ'".
Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο για την γιαγιά μου,γιατί έχουν μείνει ανεξίτηλες στη μνήμη μου οι κινήσεις και οι εκφράσεις της! Ξέρω ότι δεν θα συμφωνούσε που γράφω γι'αυτήν,γιατί όταν με έβλεπε να σημειώνω τα λεγόμενά της, μου έλεγε:"Τι τα θες και τα γραφ'ς αυτά κυρά μ';Να με περιγελάς;"
Τα γράφω για να δείξω το μεγαλείο της και το πόσο τυχερή είμαι που είχα αυτή τη γιαγιά.
Έχω το όνομά της,αλλά θα ήθελα να είχα και λίγη από την χάρη της, που την έκανε έναν ΑΝΘΡΩΠΟ αξιαγάπητο και αξιοσέβαστο!
Αιωνία σου η μνήμη πολυαγαπημένη μου γιαγιά!

(Στη φωτογραφία με τη γιαγιά μου το 1991.Τα μάτια μου πάντα εστιάζουν στα βασανισμένα αεικίνητα χερια της)

Νατασα Σατλανη

 
Διαφήμιση