headerphoto
Διαφήμιση
Η Ναύπακτος των καταγγελιών σκοτώνει την επιβίωση της PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 14 Μάιος 2018 16:43

Φωτογραφία του Giorgos Asimakopoulos.

Φωτογραφία του Giorgos Asimakopoulos.

Γράφει ο Γιώργος Ασημακόπουλος 

Τα τελευταία χρόνια μια σειρά πόλεων οργανώνουν «λευκές νύχτες» σε μέρες όπου ο κόσμος είναι «έξω». Χριστούγεννα, καλοκαίρι, τριήμερα και γενικά σε μέρες που ταιριάζουν με την ταυτότητα της πόλης. Οι νύχτες αυτές κατά κανόνα συνοδεύονται από πολιτιστικά γεγονότα όπως χορός, μουσική και άλλα.

Σκοπός τους είναι να μείνει η πόλη ζωντανή αφενός και, αφετέρου να πέσει επιπλέον χρήμα στην αγορά της πόλης.

Προσπάθεια για λευκή νύχτα σε εποχή που έχει πολύ κόσμο, Αύγουστο μήνα δηλαδή, έγινε και στη Ναύπακτο. Καλοκαιρινές νύχτες με πολύ κόσμο στο δρόμο, μαγαζιά ανοιχτά, πόλη ανοιχτή, ψώνια, ευφορία στην αγορά και τους καταναλωτές. Μια πραγματικά διαφορετική Ναύπακτος, χαρούμενη, κοσμοπολίτικη, αεράτη. Μια Ναύπακτος που ελπίζει για το οικονομικό της μέλλον, που έχει χώρο για νέες επιχειρήσεις αλλά και νέες θέσεις εργασίας.

Τις λευκές νύχτες είδαμε μια Ναύπακτο που ακριβώς επειδή είχε τα μαγαζιά της ανοιχτά Σάββατο βράδυ, έφερε κόσμο από Πάτρα, Αγρίνιο αλλά και την κοντινή Φωκίδα που είναι γεμάτη και αυτή από παραθεριστές. Μια πόλη που γίνεται προορισμός, με αφορμή την ανοιχτή αγορά της. Κατά κοινή ομολογία, οι λευκές νύχτες το καλοκαίρι της πάνε της πόλης μας.

Αντί να αγκαλιάσουμε τέτοιες πρωτοβουλίες, οι λευκές νύχτες κατέληξαν στα… Δικαστήρια, με αφορμή τα εργασιακά δικαιώματα. Γιατί η ταξική πάλη στη Ναύπακτο μόνο ως αστείο μπορεί να σταθεί όταν η πλειονότητα των καταστηματαρχών είναι στην ίδια οικονομική κατάσταση με τους εμποροϋπαλλήλους. Είναι πρόσχημα όταν τα περισσότερα μαγαζιά στην πόλη δεν έχουν υπάλληλο και τα κρατάνε ανοιχτά οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες προσωπικά. Δεν μιλάμε για μεγάλες αλυσίδες που ανήκουν σε μεγαλομετόχους, ούτε για τίποτα πολυκαταστήματα. Μαγαζάκια έχουμε στη Ναύπακτο και το ξέρουμε όλοι!

Προφανώς είναι πρόσχημα η προστασία των εργαζομένων όταν δίπλα από τις ελάχιστες λευκές νύχτες του ενός μήνα που κρατάνε ζωντανή την αγορά για το υπόλοιπο έτος, περνάνε «τρένα» με άπειρες παραβιάσεις της εργασιακής νομοθεσίας που δεν τυγχάνουν της ίδιας ευαισθησίας. Ούτε η απεργοσπαστική λειτουργία μεγάλων επιχειρήσεων με πολλούς εργαζόμενους στην περιοχή μας την Πρωτομαγιά έτυχε τέτοιας έντονης αντιμετώπισης. Προφανώς και πρέπει να τηρείται η νομοθεσία σε ότι αφορά το ωράριο και την υπερωριακή αμοιβή, ως εκεί όμως. Η υπερεργασία να υπεραμοίβεται και να αναπληρώνεται με ρεπό, σε αυτά πρέπει να είμαστε κάθετοι. 
Πρέπει όμως η αγορά να λειτουργήσει όταν έχει τζίρο, αλλιώς παύει να υπάρχει αγορά. Και μαζί με την παύση της αγοράς καταργούνται θέσεις εργασίας.

Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που η πόλη μας λύνει ζητήματα μέσω της νομικής οδού, δεν υπάρχει κάτι πρωτότυπο εδώ. Κάπως έτσι φτάσαμε να μην χτίζεται τίποτα στην πόλη, να μην μένει τίποτα ανοιχτό μετά τις 3:00πμ ενώ η πόλη βουλιάζει από κόσμο, έτσι φτάσαμε σχεδόν να μην ανάβουμε φωτιές στο λιμάνι τη Μεγάλη Παρασκευή, έτσι φτάσαμε να μην υπάρχει καρέκλα στην Ψανή παρά μόνο… ξαπλώστρες, έτσι φτάσαμε να μην έχουμε και άλλα πολλά.

Όλοι ξέρουμε ότι οι επιτυχημένοι γάμοι είναι αυτοί που δεν καταλήγουν στα δικαστήρια, και όχι αυτοί που ψάχνουν προσχήματα στο γράμμα του νόμου. Αντί λοιπόν ως πόλη να μένουμε στο γράμμα του νόμου και να τυλίγουμε ο ένας τον άλλον σε μια κόλλα χαρτί, καλό θα ήταν να υπάρχει διάθεση και διαδικασία διαλόγου που θα κατέληγε σε κάτι που είναι καλό και λειτουργικό για όλους.

(Άρθρο που θα βρείτε στο ΕΜΠΡΟΣ Ναυπάκτου αυτής της εβδομάδας)

 
Διαφήμιση