headerphoto
Διαφήμιση
Το ρολόι του παππού μου PDF Εκτύπωση E-mail
Σάββατο, 13 Ιανουάριος 2018 21:07

Φωτογραφία του Dimitris Konistis.

 

Το ρολόι του παππού μου, του Παπαδομήτσου. Δεν ήταν παππούς, ήταν φίλος. Παιδική ανάμνηση μου, το ρολόι του πάνω απ το κρεβάτι του. Περπατούσε ελαφριά, με αιφνιδίαζε όταν κάπνιζα κρυφά, ντρεπόμουν να καπνίσω μπροστά του. Μετά το έμφραγμα που έπαθε, στα εβδομήντα φεύγα του, έμεινε στο σπίτι στη Ναύπακτο μέχρι να βάλουν καλοριφέρ στο χωριό. Πήγα να τον δω, φάγαμε, η μάνα μου άπλωνε στην ταράτσα. Πάω δίπλα, κλείνω πόρτα, ανάβω τσιγάρο. Ακούω φωνή στο αυτί "Για τον παππού τσιγάρο έχει?". Χαμογέλασα. Του έδωσα Καμελ άφιλτρο. Κάτσαμε μπροστά στο τζάκι. Απολάμβανε κάθε τζούρα, ο γιατρός του είχε απαγορεύσει το κάπνισμα δια ροπάλου. Τον κοιτούσα και σκεφτόμουν πόσο τον αγαπώ. Πόρτα στην ταράτσα. Η μάνα μου κατεβαίνει. Θα τον πιάσει. Να παραβαίνει την εντολή του γιατρού. Διπλή, τριπλή, τετραπλή τζούρα. Το πετάει στη θράκα και μου χαμογελάει. Χαίρομαι που έχω το ρολόι του κρεμασμένο στον τοίχο μου

Δημήτρης Κονιστής

 

 
Διαφήμιση