headerphoto
Διαφήμιση
Ναύπακτος: λευκή καί ονειρική-ΦΩΤΟ-BINTEO PDF Εκτύπωση E-mail
Κυριακή, 08 Ιανουάριος 2017 22:26

Φωτογραφία του Petros E Panagiotidis.

 


Γράφει η Δήμητρα Τράκα-now24

Αυτή τη φορά αγαπητοί μου φίλοι, θα ταξιδέψουμε σε έναν προορισμό τον οποίο δεν έχω επισκεφθεί ως τώρα. Πέρασα αρκετές φορές πολύ κοντά του, όμως δεν είχα τον χρόνο να τον εξερευνήσω. Θα γνωρίσουμε λοιπόν τη Ναύπακτο με το βενετσιάνικο κάστρο της.

Ας ξεκινήσουμε όμως με κάποιες γενικές πληροφορίες για τη Ναύπακτο κι έπειτα θα δούμε πιο συγκεκριμένα πράγματα που μας ενδιαφέρουν.


Η Ναύπακτος είναι μία παραθαλάσσια πόλη στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Από την εποχή των Δωριέων ακόμη χρησιμοποιούνταν ως λιμάνι και ως πόλη για να φτιάξουν πλοία. Η Ναύπακτος γνώρισε μεγάλες περιόδους ακμής και διεκδικήθηκε από όλες τις πόλεις-κράτη με δύναμη και εξουσία, γεγονός που αποδεικνύεται από την εξαιρετική οχύρωσή της από το λιμάνι έως και το κάστρο της. Πέρασε στα χέρια των Ενετών και κατόπιν στην Οθωμανική αυτοκρατορία, μετά την ιστορική ναυμαχία της Ναυπάκτου. Σήμερα είναι μία πανέμορφη πόλη με το κάστρο να δεσπόζει σ’ αυτή, με μουσεία και αξιοθέατα, παραλίες και κτίρια με παραδοσιακή αρχιτεκτονική.

Και τώρα ας κάνουμε τη διαδρομή από τα χαμηλά προς τα ψηλά, με πρώτο σταθμό μας το λιμάνι της Ναυπάκτου, του οποίου χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι οι δύο βραχίονες του κάστρου που ξεκινούν από το λόφο της Ναυπάκτου και καταλήγει στη θάλασσα. Στο τέλος κάθε βραχίονα υπάρχει από ένας πύργος και το άνοιγμα που δημιουργούν είναι 35 μέτρα. Η Ναύπακτος έχει υπάρξει ενδιάμεσος σταθμός και μεγάλης εμπορικής σημασίας λιμάνι, όπου εμπορεύματα ξεφορτώνονταν και διοχετεύονταν στην ορεινή Ναυπακτία και Δωρίδα. Με την ενίσχυση του περάσματος Ρίο-Αντίρριο η Ναύπακτος έχασε την εμπορικής της σημασία, αλλά η ομορφιά του λιμανιού παραμένει. Κάθε καλοκαίρι προσεγγίζεται από κρουαζιερόπλοια με ξένους τουρίστες αλλά και τουρίστες που φτάνουν στη Ναύπακτο για να απολαύσουν τη μοναδική ομορφιά της.


Ποιο είναι όμως αυτό το περιβόητο κάστρο; Για προσέξτε! Το Ενετικό κάστρο είναι ένα από τα ομορφότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας, που προσφέρει μάλιστα ιδιαίτερη θέα, καθώς από το κάστρο μπορείτε να δείτε την είσοδο του Κορινθιακού κόλπου. Είναι ένα μοναδικό αρχιτεκτονικής σημασίας φρούριο, καθώς ξεκινά από το λόγο πάνω από την πόλη και καταλήγει μέχρι τη θάλασσα. Το κάστρο χτίστηκε σε διάφορες φάσεις αλλά τη σημερινή του μορφή την οφείλει στους Ενετούς, για τους οποίους η πόλη είχε μεγάλη στρατηγική σημασία για την κυριαρχία τους στον ελλαδικό χώρο. Σήμερα είναι τόσο καλοδιατηρημένο που μπορείτε να δείτε όλα τα στάδια κατασκευής του αλλά και να περπατήσετε δίπλα στη θάλασσα.

Ένα σημείο άξιο αναφοράς στο λιμάνι είναι και το Φετιχιέ Tζαμί, το οποίο χτίστηκε το 1499 από το σουλτάνο Βαγιαζίτ Βελή και το όνομά του σημαίνει «Τέμενος της κατάκτησης». Είναι χτισμένο με πέτρα στα χαμηλότερα τμήματα και με οπτόπλινθους στο επάνω τμήμα όπου υπάρχουν και τόξα. Το δάπεδο ήταν στρωμένο με κεραμικά πλακίδια, μέρος των οποίων είναι ορατό σήμερα. Ο επισκέπτης μπορεί να δει την κόγχη του μιχράμπ, τη βάση του μιναρέ, τον τρούλο και την κρήνη «κούβα». Στις μέρες μας λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος.


Και φυσικά δεν θα μπορούσα να παραλείψω ως λογοτέχνης, το άγαλμα του Θερβάντες Ναυπάκτου. Ο γνωστός συγγραφέας Θερβάντες είχε υπάρξει στρατιώτης στο πολεμικό πλοίο Μαρκέσα του Δον Χουάν της Αυστρίας και πήρε μέρος στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου εναντίον του Οθωμανικού στόλου. Αν και είχε πυρετό και μπορούσε να μην πάρει μέρος στη μάχη, εκείνος αποφάσισε να πολεμήσει και τραυματίστηκε στο θώρακα και το αριστερό του χέρι. Μάλιστα τα τραύματα ήταν τόσο σοβαρά που μετά τη μάχη έμεινε έξι μήνες στο νοσοκομείο. Σήμερα στη Ναύπακτο μπορείτε να δείτε το άγαλμα του διάσημου συγγραφέα με ανασηκωμένο το δεξί χέρι, το χέρι δηλαδή που σώθηκε στη μάχη και με το οποίο έγραψε όλα του τα λογοτεχνικά έργα.

Δεν είναι όμως ο μοναδικός ήρωας ο Θερβάντες, που έγινε άγαλμα έπειτα από την προσφορά του κατά την απελευθέρωση της Ναυπάκτου. Υπάρχει κι ένα δεύτερο άγαλμα, ψηλά στο προμαχώνα του λιμανιού, είναι του Γεωργίου Ανεμογιάννη (1796-1821) από τους Παξούς, ο οποίος το Μάιο του 1821 σε ναυτική επιχείρηση κατά της τουρκοκρατούμενης Ναυπάκτου επιχείρησε ανεπιτυχώς την πυρπόληση τουρκικής κορβέτας που του στοίχισε μαρτυρικό θάνατο.

Ανηφορίζοντας στα πλακόστρωτο δρομάκια βόρεια της πλατείας του Λιμανιού θα βρεθείτε μπροστά από ένα κτιριακό συγκρότημα με επιβλητική μορφή, το οποίο προκαλεί την προσοχή και το ενδιαφέρον του καθένα που το βλέπει για πρώτη φορά. Είναι ο “Πύργος Μπότσαρη“. Το κτίριο αυτό, κτισμένο σε δύο φάσεις το 15ο και 16ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές για τη στέγαση των εκάστοτε ηγεμόνων της πόλης αυτής. Αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ναυπάκτου, το 1829, το κτίριο αυτό ήρθε στην κατοχή του σουλιώτη στρατηγού Νότη Μπότσαρη. Σήμερα ο πύργος ανήκει στο «Ίδρυμα Δημητρίου και Αίγλης Μπότσαρη», και φιλοξενείται διαρκής έκθεση αντιγράφων από πίνακες, χάρτες και σχεδιάσματα που έχουν σχέση με τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571 μ.Χ.)

Στην πλατεία Δήμου Φαρμάκη, στο κέντρο της πόλης, θα βρείτε παραδοσιακά καφενεία και εστιατόρια. Δίπλα από την πλατεία βρίσκεται ένα αξιόλογο ιδιωτικό μουσείο, το «Μουσείο κειμηλίων 1821-Φαρμάκη» με πολύτιμα εκθέματα του απελευθερωτικού αγώνα της οικογένειας Φαρμάκη.


Περνώντας κάτω από την καμάρα που δημιουργείται στον πύργο Μπότσαρη φθάνετε στη «Σιδερόπορτα», τη μοναδική πύλη επικοινωνίας μεταξύ της συνοικίας του Λιμανιού και της συνοικίας του Τζαμιού. Πρόκειται για ένα από τα πλέον επιβλητικά σημεία των οχυρώσεων της Ναυπάκτου. Αριστερά υπάρχει μια τούρκικη βρύση εντοιχισμένη στα τείχη. Απέναντι από τη βρύση ορθώνεται ένα προστατευτικό τείχος στηριγμένο στα κυρίως τείχη, το οποίο προστατεύει σαν ασπίδα την πύλη και ταυτόχρονα την κρατά αθέατη από την πλευρά της θάλασσας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει τόσο η διακόσμηση της πύλης, όσο και ένα τμήμα της ξύλινης δίφυλλης θύρας το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα. Αν συνεχίσετε την περιήγησή σας θα βρεθείτε στη συνοικία του Τζαμιού με τα μικρά πέτρινα σπίτια όπου μετά την απελευθέρωση εγκαταστάθηκαν Σουλιώτες αγωνιστές οι οποίοι είχαν συμβάλει και στην απελευθέρωση της πόλης. Πάνω στον προμαχώνα του δεύτερου διαζώματος του κάστρου έχει ανεγερθεί το 1914 το Ρολόι της πόλης. Λίγο πάνω από το Ρόλοι, στην οδό Σουλίου, βρίσκεται το αρχοντικό της οικογένειας Τζαβέλα. Είναι μία από τις λίγες σωζόμενες παλιές οικίες εντός του Φρουρίου. Έχει δύο ορόφους με πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο. Τελευταία έγινε πλήρης ανακαίνιση του κτίσματος και φιλοξενεί την 22η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.

Στο τέλος του Στενοπάζαρου βρίσκεται ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Δημητρίου και λίγο πιο πέρα το Δημαρχείο. Απέναντι ακριβώς είναι το αρχοντικό του λογοτέχνη Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα με εντυπωσιακούς ανθόκηπους.

Και για όσους θα ήθελαν να γνωρίσουν την εκκλησιαστική ζωή του τόπου και να προσκυνήσουν τη χάρη των αγίων, μπορούν να επισκεφθούν τα μοναστήρια της περιοχής. Εγώ σας αναφέρω παρακάτω μόνο μερικά, καθώς όπως ξέρετε καλά και σας έχω συμβουλέψει και παλαιότερα, όσο πιο πολύ ψάχνει κανείς μόνος του, τόσα περισσότερα βρίσκει.
Στην περιοχή της Ναυπάκτου λειτούργησαν από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, ίσως και από παλαιότερα, το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου, γνωστό με την προσωνυμία «Βομβοκούς». Το καθολικό του μοναστηριού παρουσιάζει αρχιτεκτονικό, γλυπτικό και ζωγραφικό ενδιαφέρον. Από την επιγραφή που σώζεται μαθαίνουμε ότι στα 1695 κτίσθηκε πάνω στα θεμέλια παλιού ναού. Δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία για τη δράση και προσφορά του μοναστηριού. Το 1833 διαλύθηκε με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα. Σήμερα 2 μοναχές υπηρετούν και συντηρούν το μοναστήρι.

Στην ανατολική πλευρά του χωριού Σκάλας (4 χλμ.) βρίσκεται μια σύγχρονη μοναστική κοινότητα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα. Το μοναστήρι άρχισε να κτίζεται το 1977 με έσοδα κυρίως από συνδρομές Ναυπακτιτών του εσωτερικού και του εξωτερικού. Το μοναστηριακό συγκρότημα σήμερα αποτελείται από το ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, το γηροκομείο- νοσοκομείο, τους κοινούς χώρους, τα κελιά των μοναχών, τον ξενώνα της μονής και τη μεγάλη αίθουσα συνεδρίων. Η αδελφότητα της μονής αυξάνεται συνεχώς και σήμερα ο αριθμός των μοναχών έχει ξεπεράσει τους είκοσι πέντε, που ζουν κοινοβιακά.

Αμέσως μετά το χείμαρρο Σκα στη θέση Δένδρο Ναυπάκτου υπάρχει η Μονή Παναγίας Γοργοεπικόου, που ιδρύθηκε το 1951 από τον Αρχιμανδρίτη Αρσένιο Κουμπούγια. Πρόκειται για ένα πραγματικό Ησυχαστήριο με σημαντικό κοινωνικό και θρησκευτικό έργο. Σήμερα υπηρετούν σε διάφορα διακονήματα της Μονής 12 μοναχές.

 

 

Φωτογραφία του Petros E Panagiotidis.

Φωτογραφία του Petros E Panagiotidis.

Φωτογραφία του Petros E Panagiotidis.

 Φωτογραφία του Petros E Panagiotidis.

Φωτογραφία του Petros E Panagiotidis.

ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ

Φωτογραφία της Yiouli Panayiotopulu.

Φωτογραφία της Yiouli Panayiotopulu.

ΚΑΣΤΡΟ ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ-Γ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Φωτογραφία της Spuridoula Andreopoulou.

ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ -ΣΟΦΙΑ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΥ

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

Φωτογραφία της Elena Naf.

ΕΛΕΝΑ ΝΑΦ

Φωτογραφία της Spiridoula Zoi.

Φωτογραφία της Spiridoula Zoi.

Φωτογραφία της Spiridoula Zoi.

Φωτογραφία της Spiridoula Zoi.

ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑΖΩΗ

Φωτογραφία της Eleni Nikolakopoulou.

Φωτογραφία της Eleni Nikolakopoulou.

Φωτογραφία της Eleni Nikolakopoulou.

Φωτογραφία της Eleni Nikolakopoulou.

ΕΛΕΝΗ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

e-max.it: your social media marketing partner
 
Διαφήμιση