|
Επικήδειος ομιλία του Προέδρου της Κοινότητας Πλατάνου στη κηδεία του Αλέκου Καραγιώργου .
Αποχαιρετούμε σήμερα με θλίψη ένα ξεχωριστό συγχωριανό μας,ένα υπέροχο άνθρωπο ,λάτρη του Πλατάνου όπως και όλοι οι Καραγιωργέοι ,απόγονοι των πρώτων κατοίκων του Πλατάνου σύμφωνα με την Ιστορία .
Αγαπητέ μας Αλέκο δεν πρόλαβες και φέτος να ανταμώσουμε όπως κάθε Αύγουστο με τον γνήσιο ενθουσιασμό σου ,τις ευχάριστες διηγήσεις σου ,τα παραδοσιακά δημοτικά τραγούδια σου και την αγάπη σου που μοίραζες σε όλους μας .
Ήρθες να αναπαυτείς όπως ήταν η τελευταία σου επιθυμία στα άγια χώματα της Τραγασιάς του τόπου που γεννήθηκες και λάτρεψες .
Το Στέκι των Πλατανιωτών στην Πανεπιστημίου Αθήνας κλείνει με όλες τις αναμνήσεις που αφήνει.
Εμείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι χωριανοί σου θα κρατάμε ζωντανή την μνήμη σου σαν γνήσιο πατριώτη ,σαν γνήσιο Πλατανιώτη με την πολυετή προσφορά στον Σύλλογο Πλατανιωτών Αθηνών καθώς και την Εθνική προσφορά στο Εθνικό Μουσείο Αθηνών με την δωρεά πολλών νομισμάτων ιδιαίτερης σημαντικής αξίας .
Το ήθος σου και οι οικογενειακές σου αρχές θα μας διδάσκουν παραδειγματικά .
Καλή ανάπαυση ,Καλό ταξίδι αγαπητέ μας Αλέκο.
Γιώργος Πολύχρονος
Ο Υπουργός Πολιτισμού κ. Γιώργος Βουλγαράκης παρουσίασε σήμερα στο Νομισματικό Μουσείο τη συλλογή των 1833 νομισμάτων και των 66 αντικειμένων που προσέφερε στο ελληνικό δημόσιο έλληνας ιδιώτης.
Ο κ. Βουλγαράκης κατά την παρουσίαση είπε μεταξύ άλλων:
«Είναι μεγάλη χαρά να σας παρουσιάζω σήμερα τη συλλογή του «μπαρμπα-Θανάση», του Αθανασίου Κουφογιάννη, την οποία παρέδωσε στα τέλη Ιουνίου ο συγγενής του κύριος Αλέξιος Καραγεώργος.
Η συλλογή περιλαμβάνει 1833 νομίσματα. Ανάμεσά τους, όπως θα δείτε αναλυτικά, υπάρχουν 910 αρχαία ελληνικά και ρωμαϊκά, μεταξύ των οποίων μεγάλης αξίας αργυρά τετράδραχμα, ημίδραχμα και στατήρες.
Υπάρχουν, επίσης, 771 χάλκινα νομίσματα, που χρονολογούνται από τον 4ο αι. π.Χ. έως τον 4ο αι. μ.Χ. Από αυτά αρκετά τεμάχια έχουν ταυτιστεί από διάφορα αρχαία ελληνικά νομισματοκοπεία. Συναντώνται, επίσης, μερικές ελληνορωμαϊκές κοπές που προέρχονται από επαρχιακά νομισματοκοπεία, όπως αυτές της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου.
Από τους βυζαντινούς και μεταβυζυντινούς χρόνους έχουμε 53 νομίσματα, καθώς επίσης και έναν ενετικό «θησαυρό» που περιλαμβάνει 699 τεμάχια.
Επίσης, βρέθηκαν νεώτερα νομίσματα, ανάμεσα στα οποία εντοπίστηκε τμήμα ή όλον «θησαυρού» που αποτελείται από αργυρά νομίσματα.
Τέλος, εκτός από νομίσματα, στη συλλογή του Αθανάσιου Κουφογιάννη, βρέθηκαν και άλλα αντικείμενα, όπως μεταβυζαντινά δακτυλίδια και σταυροί, χάλκινα αγαλματίδια, θραύσματα κλπ.
Να πω εδώ, ότι η καταγραφή, η συντήρηση και η μελέτη των νομισμάτων στο σύνολό τους, καθώς και ο έλεγχος γνησιότητάς τους βρίσκεται σε εξέλιξη.
Είναι φανερό ότι το μήνυμα που έχουμε στείλει για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς έχει ευαισθητοποιήσει συλλέκτες αλλά και ιδιώτες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Η φιλοσοφία αλλά και η νοοτροπία των συλλεκτών αλλάζει από τη στιγμή που γίνεται φανερή κάθε συντονισμένη προσπάθειά μας, με στόχο την προστασία, τη διαχείριση και την ανάδειξη των τεκμηρίων πολιτισμού, των πολιτιστικών μας θησαυρών. Είναι χρέος μας να προστατεύσουμε με κάθε τρόπο αυτά τα τεκμήρια τέχνης και πολιτισμού. Να τα διαφυλάξουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Να τα κάνουμε προσιτά σε όλους: σε όσους επιθυμούν να τα θαυμάσουν, να τα μελετήσουν, να εμπνευστούν από αυτά.
Όταν το κράτος γενικά - και ειδικότερα το αρμόδιο Υπουργείο - παρέχει αξιοπιστία και εμπιστοσύνη, τότε μπαίνουν οι βάσεις και για την ανταπόκριση των πολιτών. Και πιστεύουμε ότι αυτή η κίνηση έχει διπλή σημασία, την αξία της προσφοράς και την αξία του συμβολισμού.
Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Καραγεώργο και να πω ότι αυτή η ενέργειά του δικαιώνει τις προσπάθειές μας και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.»
Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο κ. Αλέξιος Καραγεώργος:
«Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι, αισθάνομαι πολύ μεγάλη συγκίνηση και περηφάνια, διότι παρίσταμαι μαζί με τον υπουργό Πολιτισμού κ. Βουλγαράκη στην παρουσίαση όλων αυτών των αρχαίων νομισμάτων και αντικειμένων.
Όλα τα οφείλουμε στον αείμνηστο Αθανάσιο Κουφογιάννη, ο οποίος όπως μου είχε αναφέρει από 20 ετών και μέχρι τα βαθιά γεράματά του, ήταν μανιώδης συλλέκτης. Έφυγε από τη ζωή τα 93 του χρόνια. Ήταν λάτρης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, γι’ αυτό και λάτρευε αυτά τα ευρήματά του.
Εγώ τον ευγνωμονώ που με επέλεξε να εκτελέσω τη μεγάλη του επιθυμία, να παραδώσω τη συλλογή του στο Υπουργείο Πολιτισμού, ορκίζοντάς με μάλιστα στην προστάτιδα του χωριού του, τη Δορβιτσά Ναυπακτίας, Αγ. Παρασκευή, για την πιστή τήρηση αυτής της υπόσχεσης.
Και αυτή του την επιθυμία πραγματοποίησα. Μου τόνισε δε το εξής: «πρόσεχε όταν τα πάρεις αυτά στα χέρια σου, μην περάσει κανένας πειρασμός απ’ το μυαλό σου». Και βεβαίως ούτε στο ελάχιστο δεν πέρασε στο μυαλό μου καμιά πονηρή σκέψη να ξεφύγω της εντολής του και είμαι πολύ χαρούμενος και υπερήφανος που συνέβαλα και εγώ, που ήρθαν στον φυσικό τους χώρο.
Όλοι εμείς εδώ καμαρώνουμε αυτό το θησαυρό που είναι οι κόποι μιας ζωής του αειμνήστου Αθανασίου Κουφογιάννη. Εγώ τον ευχαριστώ από βάθος καρδίας. Ας είναι αιωνία του η μνήμη.
Εδώ θέλω να ευχαριστήσω τον Υπουργό Πολιτισμού κ. Βουλγαράκη που ανταποκρίθηκε άμεσα στην επιστολή μου που του έστειλα.
Κυρίες και κύριοι, μακάρι το παράδειγμα του αειμνήστου Αθανασίου Κουφογιάννη, να μιμηθούν και άλλοι Έλληνες. Σας ευχαριστώ.
Να πω ακόμα δυο λόγια για την προσπάθεια που κάνει ο κ. Υπουργός. Όλοι τη διαβάζουμε και βλέπουμε στον Τύπο. Και η προσπάθειά του έχει αποδώσει και θα αποδώσει πολύ περισσότερο. Υπάρχουν άνθρωποι στο εξωτερικό που έχουν πολλά ελληνικά πράγματα και επειδή έχω γυρίσει πάρα πολλά κράτη και έχω επισκεφθεί μουσεία, είναι λίγα τα μουσεία εκείνα τα οποία δεν έχουν ελληνικές κληρονομιές.
Μακάρι να έχει κουράγιο και δύναμη - και εγώ το πιστεύω ότι την έχει - να τα φέρει πίσω.»
ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ
Στις 12 Ιουνίου 2007 ο κ. Καραγεώργος Αλέξιος, απέστειλε στον Υπουργό Πολιτισμού κ. Γιώργο Βουλγαράκη, επιστολή στην οποία τον ενημέρωνε για την συλλογή νομισμάτων που είχε στην κατοχή του ο εκλιπών συγγενής του Κουφογιάννης Αθανάσιος.
Στην επιστολή του ο κ. Καραγεώργος ανέφερε τα ακόλουθα:
Το έτος 1991 απεβίωσε στην Αθήνα ο Αθανάσιος Κουφογιάννης, ετών 93 καταγόμενος από το χωριό Δορβιτσά Ναυπακτίας. Το επάγγελμα του ήταν πλανόδιος αργυραμοιβός και ειδικός στο καθάρισμα σκουπιδιών χρυσοχοΐας συγκεντρώνοντας τα από τα εργαστήρια και διαχωρίζοντας από αυτά τα υπολείμματα του χρυσού σε μορφή σκόνης. Παράλληλα, ήταν και μανιώδης συλλέκτης αρχαίων νομισμάτων και παλαιών αντικειμένων χωρίς κανένας από το συγγενικό του περιβάλλον αν το γνωρίζει. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και έμεινε εργένης για όλη του τη ζωή. Τα τελευταία του χρόνια ζούσε στο χωριό του.
Το έτος 1990 αρρώστησε και πήγε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών (…). Οι συμπληρωματικές εξετάσεις που έγιναν στην Αθήνα έδειξαν ότι η κατάσταση της ασθένειάς του ήταν μη αναστρέψιμη. Η περιποίηση που του προσφέραμε με τη γυναίκα μου αυτό το επόμενο διάστημα τον έκαναν να νιώσει υποχρέωση ενώ παράλληλα έβλεπε σε εμένα έναν άνθρωπο της απολύτου εμπιστοσύνής του.
Κάποια μέρα μου είπε πως θέλει να συζητήσουμε ένα πολύ σοβαρό θέμα που ήθελε να μου αναθέσει. Του απάντησα ευχαρίστως αν μπορώ να του φανώ χρήσιμος. Η απάντηση του ήταν μπορείς, γιατί δεν έχω σε κανέναν άλλο εμπιστοσύνη και μου ανέφερε τα εξής:
« Εγώ μου είπε, είχα τη μανία συλλογής αρχαίων νομισμάτων και ότι παλαιό έβρισκα το αγόραζα. Έχω πλέον συγκεντρώσει μια αρκετά μεγάλη συλλογή την οποία έχω πληρώσει πολύ ακριβά για να αποκτήσω. Έκανα πολλές φορές τη σκέψη να πάω μόνος μου στο Υπουργείο Πολιτισμού να τα παραδώσω αλλά η σκέψη τόσο της μεταφοράς όσο και της διαδικασίας με απέτρεπαν.
Έχω όμως το γνώθι σαυτόν και βλέποντας ότι φεύγω από τη ζωή πιστεύω πως όλα αυτά πρέπει να πάνε εκεί που ανήκουν. Θα σου τα δώσω και εσύ θα μεσολαβήσεις να παραδοθούν στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Ξεκίνησα να τα μαζεύω σε μία εποχή που κανένας δεν γνώριζε αν επιτρέπεται ή όχι η κατοχή και συλλογή τους. Στη συνέχεια όμως και μέσα από την ενασχόληση μου με την προσπάθεια απόκτησης τους πληροφορήθηκα ότι δεν μπορώ να τα έχω χωρίς άδεια. Κατά συνέπεια αυτή τη στιγμή είναι στα χέρια μου παράνομα. Και εσύ μέχρι να τα παραδώσεις , παράνομα θα είναι στα χέρια σου. Εάν όμως εγώ δεν είχα αυτή τη μανία να τα μαζεύω, θα είχαν φύγει από την Ελλάδα. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που με έκανε να τα μαζεύω. Να μείνουν στη χώρα μου. Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να τα παραδώσεις, να καταγραφούν και να ζητήσεις το νόμιμο ποσοστό αποζημίωσης που δίνει το κράτος. Βεβαίως, δεν πρόκειται να πάρεις τα χρήματα που έχω ξοδέψει για να τα αποκτήσω. Αυτά είναι οι κόποι μιας ζωής. Εάν ήθελα να τα πουλήσω θα μπορούσαν να μου αποφέρουν πάρα πολλά χρήματα . Ποτέ όμως δεν μου πέρασε από το μυαλό μου τέτοια σκέψη. Πρόσεξε όμως να μην περάσει και από το δικό σου μυαλό κανένας πειρασμός να τα πουλήσεις. Σου έχω απόλυτη εμπιστοσύνη για αυτό και στα εμπιστεύομαι».
Τον ευχαρίστησα και του ορκίστηκα να ικανοποιήσω την επιθυμία του στο ακέραιο και όταν το αποφασίσει θα είμαι στη διάθεσή του. Μου απάντησε πως τα έχει καλά φυλαγμένα και κάποια στιγμή θα πάμε μαζί να μου τα δώσει και να μου εξηγήσει πολλά πράγματα που θα πρέπει να ξέρω για αυτά.
Όμως ο καιρός περνούσε και δεν μου ξανανέφερε τίποτα. Λόγω της μυστικοπάθειάς του και του ιδιόμορφου χαρακτήρα του απέφευγα να τον ρωτήσω. Στην πορεία η υγεία του επιδεινώθηκε και χρειάστηκε η εισαγωγή του στο νοσοκομείο. Λόγω της συνεχούς επιδείνωσης και του ότι οι γιατροί μας έλεγαν ότι η διάρκεια ζωής του είναι ζήτημα ημερών, αποφάσισα να τον ρωτήσω που βρίσκονται κρυμμένα τα νομίσματα. Η απάντησή του ήταν ότι θα πάμε μαζί μόλις βγει από την κλινική. Μετά από λίγες μέρες , το Μάρτιο το 1991 απεβίωσε. Ψάξαμε όλο το σπίτι στο χωριό του όπου πίστευα ότι τα έχει αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Πίστεψα τότε ότι δεν τα έχει εκεί αλλά δεν υπήρχε και κάποιο άλλο μέρος όπου θα μπορούσα να φανταστώ ότι μπορεί να υπάρχουν. Πέρασαν 16 χρόνια, ώσπου πρόσφατα ο αδερφός του και πεθερός μου, ασβεστώνοντας έναν εξωτερικό τοίχο κτίσματος που υπήρχε στον εξωτερικό περίβολο του σπιτιού παρατήρησε στον τοίχο της μια πλάκα που του κίνησε την περιέργεια . Έβγαλε την πλάκα και πίσω της ήταν αυτά που δεν βρίσκαμε. Μου είπε τι συνέβη και τη θέση που τα βρήκε και μετά μεγάλου φόβου τα έφερα στην Αθήνα. Η χαρά μου όταν βρέθηκαν ήταν όμως πολύ μεγάλη όπως και η ευτυχία που μου προσέφερε η εκπλήρωση της μεγάλης για μένα αποστολής που μου ανέθεσε η εμπιστοσύνη του Μπαρμπα-Θανάση.
Αυτό είναι το ιστορικό των νομισμάτων και των αντικειμένων. Κρατώντας στο ακέραιο το λόγο που είχα δώσει στο Μπαρμπα-Θανάση επιθυμώ να τα παραδώσω. Γνωρίζω ότι αποτελούν μια μεγάλη περιουσία για το ελληνικό κράτος, μια μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά όλων μας.
Μετά τιμής
Καραγεώργος Αλέξιος
|
